همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی                                چه زیان تو را ، که من هم برسم به آرزویی

به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم                              همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی

به ره تو بس که نالم زغم تو بس که مویم                             شده ام زناله نایی ، شده ام زمویه مویی

همه خوشدل این که مطرب ، بزند به تار چنگی                   من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی

چه شود که راه یابد سوی آب ، تشنه کامی                        چه شود که کام جوید ، زلب تو کام جویی ؟

شود اینکه از ترحم ، دمی ای سحاب رحمت ؟!                   من خشک لب هم آخر ، ز تو تر کنم گلویی؟

بشکست اگر دل من ، به فدای چشم مستت                    سرخُمّ می سلامت ، شکند اگر سبویی

همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا                              تو قدم به چشم من نه ، بنشین کنار جویی

زچه شیخ پاکدامن ، سوی مسجدم بخواند                         رخ شیخ و سجده گاهی ، سر ما و خاک کویی

فصیح الزمان شیرازی(رضوانی)

/ 2 نظر / 20 بازدید
امیر

سلام دوست گرامی! وبلاگ زیبا و دلپذیری دارید. من هم در زمینۀ شعر کار می کنم. خواهشمندم از وبلاگ من دیدار کنید تا اگر خواستید با هم تبادل لینک داشته باشیم. نام وبلاگ من «عاقلان دانند» است. این کار باعث می شود که هنگام سرچ در گوگل هم وبلاگ من و هم وبلاگ شما زودتر و آسان تر پیدا شود و در نتیجه شمار دیدارکنندگان هر دو وبلاگ بالاتر رود. با سپاس شالچی shaalchy.Persianblog.com

هادی باباجانی

فرزندان طلاب خارجی از23کشور این سرود راامروز در جمکران اجرا کردند.تشکر از انتخاب این شعر در سایتتان