سرم از خاک غم بردار ارباب

سرم از خاک غم بردار ارباب        به   روی  دامنت  بگذار  ارباب
در این دنیا تو هستی آشنایم       مرا دست کسی مسپار ارباب
سیه روی است وبدبوی است وبددل ترحم کن براین بی بیمار ارباب
نشسته پشت درب  انتظارم       مرا کی می کنی احضار ارباب
شبی در خواب میگفت با من       صدایت  میکند   انگار   ارباب
اگر در خانه ات  جایی   ندارم       مرا  کن نوکر   دربار    ارباب
زمانه پر شده از ظلم  و  کینه       که   آمد  موقع  پیکار   ارباب
شود روزی ببینم روی ماهت؟     که  باشد لحظه ی دیدار ارباب

بگیرم دامنت بویم گل یاس      به  یاد  آرم  در و مسمار ارباب
به قربان دو چشم اشک بارت      که زخمت تازه شد انگار ارباب

/ 0 نظر / 15 بازدید